វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្រងក

នាម· noun [ស្រង-ក]

Learner aid: noun · [ស្រង-ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កណ្ដាប់ឬផ្នត់ដែលឡើងខ្ពស់ត្រង់ក, កអាវដែលឡើងខ្ពស់ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

កណ្ដាប់ឬផ្នត់ដែលឡើងខ្ពស់ត្រង់ក, កអាវដែលឡើងខ្ពស់ :

ឧទាហរណ៍

“ស្រង-កអាវ។”

២

ក្រណាត់ទ្រាប់ចងកទារកឬកុមារ បង្ការកុំឱ្យប្រឡាក់ :

ឧទាហរណ៍

“ស្រង-កកូនក្មេង។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ស្រង ផង)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់