វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងៀវ
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្រ-ងៀវ]
Learner aid: verb · [ស្រ-ងៀវ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្មេចភ្នែកម្ខាងបើកភ្នែកម្ខាងផ្ទៀងតម្រង់ឱ្យចំទីឬអ្វីៗដែលសំដៅ :
Learner aid: verb · [ស្រ-ងៀវ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្មេចភ្នែកម្ខាងបើកភ្នែកម្ខាងផ្ទៀងតម្រង់ឱ្យចំទីឬអ្វីៗដែលសំដៅ :
ធ្មេចភ្នែកម្ខាងបើកភ្នែកម្ខាងផ្ទៀងតម្រង់ឱ្យចំទីឬអ្វីៗដែលសំដៅ :
“លើកស្នាស្រងៀវបាញ់សត្វ, ស្រងៀវភ្នែកសម្លឹងទៅបង្គោលខាងមុខ។”