វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងេះស្រងោច
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្រ-ង៉េះ-ស្រ-ង៉ោច]
Learner aid: verb · [ស្រ-ង៉េះ-ស្រ-ង៉ោច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
នឹកភ្នកដល់ទីដែលធ្លាប់ឃើញ, ធ្លាប់នៅមកពីដើម ឬនឹកភ្នកដល់រឿង, ហេតុ ដែលធ្លាប់ដឹងមកពីមុនយូរហើយ ក៏ស្រណោះលន្លង់លន្លោច :
