វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្រងែ

នាម· noun [ស្រ-ង៉ែ]

Learner aid: noun · [ស្រ-ង៉ែ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ធញ្ញជាតិមួយប្រភេទ ដើមដូចស្រូវ ដុះឯងក្នុងទឹក ផ្លែមានព្រុយជាកន្ទុយត្រង់ខាងចុងគ្រាប់, ប្រើការដូចស្រូវបានដែរ ប៉ុន្តែបាយរឹងណាស់ រសជាតិផ្អោះៗ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ស្រងែដំណើប, ស្រងែខ្សាយ។”

២

ឈ្មោះក្ដាមស្រែមួយប្រភេទ មាឌតូច ច្រើនជ្រកនៅក្នុងគុម្ពស្រងែ, ក្នុងគុម្ពស្រូវ :

ឧទាហរណ៍

“ក្ដាមស្រងែ។”

បន្តរៀនទៀត