វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រមេះ
គុណនាម, គុណកិរិយា· adjective, adverb [ស្រ-ម៉េះ]
Learner aid: adjective, adverb · [ស្រ-ម៉េះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានទឹកមុខចេញអាការៈឱ្យឃើញថាអៀនខ្មាសខ្លាំង ព្រោះទាល់ដំណើរ, ទាល់ផ្លូវ, ទាល់ច្រក :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្រមែះ