វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រលន
គុណនាម· adjective [ស្រ-ឡន](ស. សល្ចន អ.ថ. សៈហ្ល៎ន)
Learner aid: adjective · [ស្រ-ឡន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រលួតស្រឡះ; ធំសម, ធាត់សមរម្យ; ទ្រលុក; ស្រស់បស់; សន្លាង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្រឡន
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្រលួតស្រឡះ; ធំសម, ធាត់សមរម្យ; ទ្រលុក; ស្រស់បស់; សន្លាង :
ឧទាហរណ៍
“រូបស្រលន, ធាត់ស្រលន។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ស. សល្ចន អ.ថ. សៈហ្ល៎ន)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. សល្ចន អ.ថ. សៈហ្ល៎ន)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់