វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រលិត
នាម· noun [ស្រ-ឡិត](ស. ប្រើជា សលិត អ.ថ. សៈលិត)
Learner aid: noun · [ស្រ-ឡិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះវល្លិឡើងទ្រើងមួយប្រភេទផ្កាជាចង្កោមៗ ក្លិនក្រអូបឈ្ងុយឆ្ងាញ់, ផ្លែទ្រវែងជមចុងដើម វេលាទុំស្ងួតបែកជាប៉ុយជាប់នឹងគ្រាប់។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្រឡិត