វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រុតិ
នាម· noun [ស្រុ-តិ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ស្រុ-តិ] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការស្ដាប់; ត្រចៀក; ដំណឹង; វេទ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ការស្ដាប់; ត្រចៀក; ដំណឹង; វេទ។
២
ដែលខ្មីឃ្មាតសង្វាតរៀនសូត្រ, ដែលជាអ្នករៀន :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សស្រុតិធរ។”
៣
អ្នកមានចំណេះ; អ្នកចេះវេទ :
ឧទាហរណ៍
“ពួកស្រុតិធរ។”
៤
(ម.ព. ស្រុតិធរ)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា ស្រុតិធរា)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝ្រុតិ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់