វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រួច
គុណនាម· adjective [ស្រួច]
Learner aid: adjective · [ស្រួច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលកើតដោយសម្រួច; ដែលរៀវតូចខាងចុង; ដែលមានមុខតូចរៀវមុត :
Learner aid: adjective · [ស្រួច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលកើតដោយសម្រួច; ដែលរៀវតូចខាងចុង; ដែលមានមុខតូចរៀវមុត :
ដែលកើតដោយសម្រួច; ដែលរៀវតូចខាងចុង; ដែលមានមុខតូចរៀវមុត :
“ឈើស្រួច; កំពូលស្រួច; បន្លាស្រួច, ស្រួចដូចម្ជុល។”
(ព.ប្រ.) មោះមុត; ឈ្លាសវៃ, វាងវៃ :
“ប្រាជ្ញាស្រួច ទ័ពស្រួច។”
ស្រួចវែងរលាំ, ស្រួចគួរស្ញើប :
“ស្នែងក្របីស្រួចរលែម។”
(ព.ផ្ទ. ទាល)។