វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រួយ
គុណនាម· adjective [ស្រួយ]
Learner aid: adjective · [ស្រួយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមិនស្វិត ងាយបាក់បែក, ងាយឆែប, ងាយខ្ទេច :
Learner aid: adjective · [ស្រួយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមិនស្វិត ងាយបាក់បែក, ងាយឆែប, ងាយខ្ទេច :
ដែលមិនស្វិត ងាយបាក់បែក, ងាយឆែប, ងាយខ្ទេច :
“វត្ថុស្រួយ ឬ របស់ស្រួយ។”
ដែលមិនល្វន់, មិនរឹង :
“បាយស្រួយ។”
ពាក្យដែលមានអក្សរ រ ប្រកបឬពាក្យដែលមាន រេផៈ (៌), ដូចជា កណ្ដុរ, ខ្នុរ, ឆ្នាំកុរ, បង្អុរភ្លៀង, អសុរ; ទុគ៌ត, ទុព៌ល, ទុរ្ភិក្ស, បព៌ត ជាដើម។
ស្រួយខ្លាំង។
ស្រួយព្រោះអស់សម្ងួត។
ស្រួយទំពាឮក្រឹបៗ។
(ម.ព. ស្រែស)។
សុខុមសត្តមួយប្រភេទ មានស្លាប ខ្លួនសំប៉ែត ជាពួកលោហិតភក្ស ច្រើននៅក្រាញជញ្ជក់ឈាមត្រង់កៀនគល់កន្ទុយគោ។