វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្រួយ

គុណនាម· adjective [ស្រួយ]

Learner aid: adjective · [ស្រួយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមិនស្វិត ងាយបាក់បែក, ងាយឆែប, ងាយខ្ទេច :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ដែលមិនស្វិត ងាយបាក់បែក, ងាយឆែប, ងាយខ្ទេច :

ឧទាហរណ៍

“វត្ថុស្រួយ ឬ របស់ស្រួយ។”

២

ដែលមិនល្វន់, មិនរឹង :

ឧទាហរណ៍

“បាយស្រួយ។”

៣

ពាក្យដែលមានអក្សរ រ ប្រកបឬពាក្យដែលមាន រេផៈ (៌), ដូចជា កណ្ដុរ, ខ្នុរ, ឆ្នាំកុរ, បង្អុរភ្លៀង, អសុរ; ទុគ៌ត, ទុព៌ល, ទុរ្ភិក្ស, បព៌ត ជាដើម។

៤

ស្រួយខ្លាំង។

៥

ស្រួយព្រោះអស់សម្ងួត។

៦

ស្រួយទំពាឮក្រឹបៗ។

៧

(ម.ព. ស្រែស)។

៨

សុខុមសត្តមួយប្រភេទ មានស្លាប ខ្លួនសំប៉ែត ជាពួកលោហិតភក្ស ច្រើននៅក្រាញជញ្ជក់ឈាមត្រង់កៀនគល់កន្ទុយគោ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់