វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្រួល

គុណនាម, គុណកិរិយា· adjective, adverb [ស្រួល]

Learner aid: adjective, adverb · [ស្រួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលឥតទាស់, ឥតទើសទាក់, មិនរអាក់រអួល; ងាយ; ដែលមិនមានមោះហ្មង; ដែលមិនលំបាក, ស្រណុក; មិនឈឺចាប់; សើច :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ដែលឥតទាស់, ឥតទើសទាក់, មិនរអាក់រអួល; ងាយ; ដែលមិនមានមោះហ្មង; ដែលមិនលំបាក, ស្រណុក; មិនឈឺចាប់; សើច :

ឧទាហរណ៍

“ផ្លូវស្រួលទៅមក, ការស្រួលធ្វើ; ដើរស្រួល។”

២

សើចកក្អៀក។

៣

សើចកក្អៀក (រ.ស.) ថា ទ្រង់ព្រះសម្រួលកក្អៀក)។

៤

ស្រណុកខ្លួន, មិនឈឺចាប់។

៥

ស្រេចដោយស្រួល, ស្រេចបាច់។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់