វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រេចតែ
គុណកិរិយា· adverb [ស្រាច់-តែ]
Learner aid: adverb · [ស្រាច់-តែ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រេចនឹង, ស្រេចលើ, តាមតែ, អាស្រ័យតែ :
Learner aid: adverb · [ស្រាច់-តែ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រេចនឹង, ស្រេចលើ, តាមតែ, អាស្រ័យតែ :
ស្រេចនឹង, ស្រេចលើ, តាមតែ, អាស្រ័យតែ :
“ខ្ញុំចង់ធ្វើអីក៏ដោយ ស្រេចតែខ្ញុំ។”