វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រែង
នាម· noun [ស្រែង]
Learner aid: noun · [ស្រែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះរោគកើតនៅស្បែកចេញជាកណ្ដាប់គគ្រាតបណ្ដាលឱ្យរមាស់ មានឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា។
Learner aid: noun · [ស្រែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះរោគកើតនៅស្បែកចេញជាកណ្ដាប់គគ្រាតបណ្ដាលឱ្យរមាស់ មានឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា។
ឈ្មោះរោគកើតនៅស្បែកចេញជាកណ្ដាប់គគ្រាតបណ្ដាលឱ្យរមាស់ មានឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា។
ស្រែងឡើងកណ្ដាប់ក្រហមផេរ។
ស្រែងឡើងសាច់ខ្មៅក្រៀមរឹងគគ្រាត។
ស្រែងឡើងសម្បុរប្រផេះ កាលណាអេះហុយព្រោង។