វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រះ
នាម· noun [ស្រះ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ស្រះ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីដក់ទឹកធំដែលកើតពីជីកឬកើតឯងក៏មាន (ដែលកើតឯងហៅ ជាតស្រះ អ.ថ. ជា តៈ ស្រះ, ប៉ុន្តែខ្មែរច្រើនហៅ ត្រពាំង ទៅវិញ។ តាមកំណើតពាក្យ គួរសរសេរ ស្រ័ស ព្រោះក្លាយមកពី សំ. សរស៑ ប៉ុន្តែធ្លាប់ប្រើជា ស្រះ មកយូរអង្វែងហើយ)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្រ័ស
