វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រៈទោល
នាម· noun [ស្រៈ-ទោល]
Learner aid: noun · [ស្រៈ-ទោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភាសា.) សូរស្រៈដែលមានទីបន្លឺតែមួយជាក់លាក់។
Learner aid: noun · [ស្រៈ-ទោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភាសា.) សូរស្រៈដែលមានទីបន្លឺតែមួយជាក់លាក់។
(ភាសា.) សូរស្រៈដែលមានទីបន្លឺតែមួយជាក់លាក់។