វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្លា

នាម· noun [ស្លា]

Learner aid: noun · [ស្លា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដំណាំមួយប្រភេទ ដើមមូលស្រលួតត្រង់ ផ្លែមានរសចត់ ប្រើការទំពាផ្សំជាមួយនឹងម្លូបៀក ជាគ្រឿងរម្ងាប់ក្លិនមាត់។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១២ ន័យ
១

ដំណាំមួយប្រភេទ ដើមមូលស្រលួតត្រង់ ផ្លែមានរសចត់ ប្រើការទំពាផ្សំជាមួយនឹងម្លូបៀក ជាគ្រឿងរម្ងាប់ក្លិនមាត់។

២

(ម.ព. ស្លាជីប)។

៣

ទិញស្លាម្លូមានគ្រឿងផ្សំគ្រប់ព្រម; លើកស្លា។

៤

ស្លាម្លូដែលវេចនឹងកន្សែងធំៗ ប្រើក្នុងពិធីដណ្ដឹងកូនស្រីឱ្យកូនប្រុស :

ឧទាហរណ៍

“ស៊ីស្លាកន្សែង។”

៥

ផ្លែស្លាខ្ចីដែលបកសំបកចេញរួចកាត់ទទឹងជាកង់ស្ដើងៗ ហើយហាលឱ្យស្ងួតក្រៀម។

៦

(ម.ព. ស្លាកាត់)។

៧

សាច់ផ្លែស្លាដែលឆាកដោយប្រណាកជាចំណិត។

៨

ផ្លែស្លាខ្ចីដែលបកសំបកចេញហើយឆ្អើរឱ្យស្ងួតក្រៀម។

៩

ម្លូដែលបៀកដោយកំបោរហើយមូរចង (មានស្លាថ្នាំដាក់ជាមួយ ផង)។

១០

ម្លូដែលបៀកបត់ញាត់បញ្ចូលមុខក្នុងស្រទាប់ (មានស្លាថ្នាំផងដែរ)។

១១

ម្លូបៀក (មានស្លាថ្នាំគ្រប់ព្រម)។

១២

ស្លាទុំសាច់ស្ងួត។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់