វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្លុតី

នាម· noun [ស្លុត-ដី](ពាក្យក្លាយមកពី សំ. ស្តុតិ; បា. ថុតិ)

Learner aid: noun · [ស្លុត-ដី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីសរសើរ, សេចក្ដីស្ងើច :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

សេចក្ដីសរសើរ, សេចក្ដីស្ងើច :

ឧទាហរណ៍

“សូត្រស្លុតី គឺសូត្រសេចក្ដីសរសើរ។”

២

ខ្មែរប្រើចំពោះតែពាក្យឃ្លោងឃ្លា សម្រាប់ពួកព្រាហ្មណ៍សូត្រថ្វាយជ័យមង្គល ចំពោះព្រះមហាក្សត្រក្នុងព្រះរាជពិធីណាមួយ :

ឧទាហរណ៍

“ពួកបារគូសូត្រស្លុតីថ្វាយជ័យមង្គល។”

៣

ពាក្យពោលសរសើរ, សម្ងើច (ប្រើជា ស្លុតីវាទ ក៏បាន)។

៤

អ្នកសូត្រស្លុតី។

៥

(ម.ព. ស្លុតីបាឋកៈ)។

៦

អ្នកឧស្សាហ៍ពោលពាក្យសរសើរគេ, អ្នកហៃស្ងើចគេ។

៧

(ម.ព. ស្លុតីវាទិន)។

៨

(ម.ព. ស្លុតីវាទិន)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ស្តុតិ ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ពាក្យក្លាយមកពី សំ. ស្តុតិ; បា. ថុតិ)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ពាក្យក្លាយមកពី សំ. ស្តុតិ; បា. ថុតិ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់