វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្វាធីន

គុណនាម, នាម· adjective, noun [ស្វា-ធីន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective, noun · [ស្វា-ធីន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលប្រព្រឹត្តតាមទំនើងចិត្តខ្លួនបាន, ដែលស្រេចតែនឹងខ្លួនឯង; អ្នកដែលជាអធិបតីលើខ្លួនឯង (អត្តាធីន) :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលប្រព្រឹត្តតាមទំនើងចិត្តខ្លួនបាន, ដែលស្រេចតែនឹងខ្លួនឯង; អ្នកដែលជាអធិបតីលើខ្លួនឯង (អត្តាធីន) :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សស្វាធីន។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < ស្វ "ខ្លួនឯង" + អធីន "ដែលតាមអំពើចិត្ត; ដែលស្តិតនៅក្នុងអំណាច; ការស្ថិតនៅក្នុងអំណាច"; បា. សាធីន < ស + អធិន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់