Learner aid: adjective · [ស្វិត] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រក, ស្រុត, ទ្រុឌ, ទ្រោម, ស្រពោន បង់ជាតិស្រស់ ឬខុសពីប្រក្រតីដើម; ដែលមិនប៉ោង, មិនមានសាច់, ស្គម :
ស្រក, ស្រុត, ទ្រុឌ, ទ្រោម, ស្រពោន បង់ជាតិស្រស់ ឬខុសពីប្រក្រតីដើម; ដែលមិនប៉ោង, មិនមានសាច់, ស្គម :
“ស្លឹកឈើស្វិត; ស្វិតដៃ, ស្វិតជើង; ពោះស្វិត, យាយស្វិត។”
(សំនួន.) ខ្វះឬលែងមានអាហារបរិភាគ, ដាច់ពោះ :
“បើមិនខំប្រឹងរកស៊ី មុខជានឹងស្វិតក្រពះហើយ!”
ដែលមានសាច់ល្អួតមិនស្រួយ, ដែលមិនងាយទាញឱ្យដាច់ឬមិនងាយបេះចេញបាន :
“ទៀបស្វិត, ខ្សែនីឡុងស្វិត, សាច់ស្វិតទាញមិនដាច់។”
ដែលគង់កាប់មិនមុត :
“មនុស្សសាច់ស្វិត។”
(ព.ប្រ.) ដែលខ្ជាប់ខាងការចាយវាយ, ដែលកំណាញ់មិនងាយចាយទ្រព្យ :
“មនុស្សស្វិត, កំណាញ់ស្វិត។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ស្វិទ៑ "បែកញើស, ធ្វើឱ្យបែកញើស; ធ្វើឱ្យឡើងសាច់ស្រាំង")
