វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វោយ
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្វោយ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: verb · [ស្វោយ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទទួលរងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ, សោយ :
Learner aid: verb · [ស្វោយ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទទួលរងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ, សោយ :
ទទួលរងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ, សោយ :
“ស្វោយទុក្ខ គឺសោយទុក្ខ, រងទុក្ខ; ស្វោយរាជ្យ គឺសោយរាជ្យ។”
(ម.ព. សោយ ផង)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សេវ, សេវយ; សំ. សេវ៑ "សេព; ..."; ស.ប្រើជា ស្វេយ អ.ថ. ស្វឺ៎យ ឬ សៈវ៉ឺ៎យ)