វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វះស្វែង
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្វះ-ស្វែង]
Learner aid: verb · [ស្វះ-ស្វែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខំប្រឹងស្វះពន្លះរកក្នុងទីឆ្ងាយៗ; សង្វាតរក, ខំប្រឹងរក :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្វែងស្វះ
Learner aid: verb · [ស្វះ-ស្វែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខំប្រឹងស្វះពន្លះរកក្នុងទីឆ្ងាយៗ; សង្វាតរក, ខំប្រឹងរក :
ខំប្រឹងស្វះពន្លះរកក្នុងទីឆ្ងាយៗ; សង្វាតរក, ខំប្រឹងរក :
“ស្វះស្វែងរកការងារធ្វើ, ស្វះស្វែងបង្កើតទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ។”