វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្អៀច
គុណកិរិយា· adverb [ស្អៀច]
Learner aid: adverb · [ស្អៀច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានភាពទ្រលុកទ្រលន់រាបស្រពាបជិតឥតរបេះរបើង :
Learner aid: adverb · [ស្អៀច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានភាពទ្រលុកទ្រលន់រាបស្រពាបជិតឥតរបេះរបើង :
ដែលមានភាពទ្រលុកទ្រលន់រាបស្រពាបជិតឥតរបេះរបើង :
“ពែនភ្នែនស្អៀច, ពស់ថ្លាន់ពេនស្អៀច។”