វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ៊ឹប
ឧទានសព្ទ· interjection [ហ៊ឹប]
Learner aid: interjection · [ហ៊ឹប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរលាន់មាត់ឱ្យសញ្ញាគ្នាឱ្យលើកអ្វីដែលធ្ងន់ឬឱ្យរត់ព្រមគ្នាជាដើម :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ហ៊ឹប
Learner aid: interjection · [ហ៊ឹប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរលាន់មាត់ឱ្យសញ្ញាគ្នាឱ្យលើកអ្វីដែលធ្ងន់ឬឱ្យរត់ព្រមគ្នាជាដើម :
សូរលាន់មាត់ឱ្យសញ្ញាគ្នាឱ្យលើកអ្វីដែលធ្ងន់ឬឱ្យរត់ព្រមគ្នាជាដើម :
“ហ៊ឹបលើក! (ហលើក!)។”