វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ហ្វ្រ័ង

នាម· noun [ប្រាំង]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [ប្រាំង] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែកបង្ហៀរដែលបង្ខាំក្នុងមាត់សេះ; គ្រឿងសម្រាប់ទប់កង់យានមិនឱ្យលឿនឬឱ្យឈប់នៅនឹង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ហ្វ្រាំង

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ហ្វ្រ័ងរថយន្ត។”

២

ចាប់គ្រឿងទប់កង់យានឃាត់មិនឱ្យលឿនឬឱ្យឈប់នៅនឹង។

៣

(ព.ប្រ.) ទប់មាត់, ទប់ដំណើរលឿនទៅ :

ឧទាហរណ៍

“ខំទប់ហ្វ្រ័ងមិនឱ្យជ្រុលមាត់ (ព.ទ.)។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បារ. Frein)

បន្តរៀនទៀត