វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្គុលៈ
នាម· noun [អង់-គុ-លៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អង់-គុ-លៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ម្រាមដៃ; ធ្នាប់ (អង្គុលី)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ម្រាមដៃ; ធ្នាប់ (អង្គុលី)។
២
ឈ្មោះមាត្រារង្វាស់ប្រមាណ ៧ធញ្ញមាស :
ឧទាហរណ៍
“ប្រមាណ ១២ អង្គុលៈ ជាមួយវិទត្ថិ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ហៅ អង្គុលី ក៏បាន។ ម.ព. លិក្ខា ផង)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អង្គុល)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់