វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្វរករ
កិរិយាសព្ទ· verb [អង់-វ៉-ក]
Learner aid: verb · [អង់-វ៉-ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លើកដៃសំពះអង្វរឱ្យគេអាណិត; អង្វរងោចៗរឿយៗ :
Learner aid: verb · [អង់-វ៉-ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លើកដៃសំពះអង្វរឱ្យគេអាណិត; អង្វរងោចៗរឿយៗ :
លើកដៃសំពះអង្វរឱ្យគេអាណិត; អង្វរងោចៗរឿយៗ :
“ឯងខុសហើយ ត្រូវអង្វរករគេទៅ!”
(ម.ព. ករ ផង)។