វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អចលនៈ

នាម· noun [អៈ-ចៈ-ឡៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-ចៈ-ឡៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការមិនកក្រើក, មិនកម្រើក, មិនរំភើប; ការស្ងប់។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អចលន—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

ការមិនកក្រើក, មិនកម្រើក, មិនរំភើប; ការស្ងប់។

២

ភាវៈមិនកម្រើក។

៣

(ម.ព. អចលនទ្រព្យ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(គួរប្រើជា អចលវត្ថុ វិញ ព្រោះ អចល ជា គុ., អចលន ជា ន., ដែលពុំគួរផ្សំជាមួយនឹងវត្ថុ ជា ន. ដែរ, ឬប្រើ អសង្ហារិមវត្ថុ វិញក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អចលន)

បន្តរៀនទៀត