Learner aid: noun · [អន់-ដាត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជិវ្ហា គឺអវយវៈមួយយ៉ាងនៅក្នុងមាត់ជាអាយតនៈខាងក្នុង ជាគូគ្នានឹងរសដែលជាអាយតនៈខាងក្រៅសម្រាប់គ្រលៀសគ្រលៀវ ... (រ.ស. ហៅ ព្រះជិវ្ហា)។
ជិវ្ហា គឺអវយវៈមួយយ៉ាងនៅក្នុងមាត់ជាអាយតនៈខាងក្នុង ជាគូគ្នានឹងរសដែលជាអាយតនៈខាងក្រៅសម្រាប់គ្រលៀសគ្រលៀវ ... (រ.ស. ហៅ ព្រះជិវ្ហា)។
ល្អព្រោះមាត់, ព្រោះសម្ដី។
ស្លាប់ព្រោះមាត់, ព្រោះសម្ដី។
(សុភាសិត) គួរតែប្រយ័ត្នមាត់ កុំនិយាយឱ្យភ្លាត់ខុស។
(ម.ព. អណ្ដាតត្រកួត១)។
(ម.ព. អណ្ដាតត្រកួត១)។
កម្សួលភ្លើងដែលចេញពន្លឺធ្លោឡើង :
“អណ្ដាតភ្លើង។”
សាច់ឈើជាដើមមានសណ្ឋានស្រប៉ើក សម្រាប់ភ្ជិតឬគ្របបិទឱ្យជិតស្រួល :
“លកអណ្ដាតក្ដារញីឈ្មោល, អណ្ដាតគម្របផ្តិល, អណ្ដាតគម្របប្រអប់។”
វត្ថុមានរូបសណ្ឋានជាឡត មានមាត់ស្រប៉ើក សម្រាប់ផ្លុំឱ្យលាន់ឮសូរសព្ទ :
“អណ្ដាតប៉ី, អណ្ដាតស្រឡៃ។”
