វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អធិករណៈ

នាម· noun [អៈធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈធិ-កៈ-រ៉ៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការអាងហេតុផល; ទោស; រឿងហេតុ; វិវាទ, ជម្លោះ, ការទាស់ទែងគ្នា; ការប្ដឹងប្រកាន់គ្នា, ក្ដី, ក្ដីក្ដាំ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អធិករណ៍អធិករណ—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“កើតអធិករណៈ, រម្ងាប់អធិករណ៍។”

២

សាលាជំនុំក្ដី។

៣

(ម.ព. អធិករណមណ្ឌប)។

៤

(ម.ព. អធិករណលេខា)។

៥

ស្មៀនតុលាការ។

៦

លិខិតកាត់ក្ដី, សាលក្រម។

៧

(ម.ព. អធិករណលេខកៈ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អធិករណលេខិកា)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អធិករណ)

បន្តរៀនទៀត