អធិដ្ឋាន—

(ម.ព. អធិដ្ឋាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

(ម.ព. ប្រតិស្ឋ)។

ភិក្ខុតាំងចិត្តថា "ផ្ទាំងសំពត់នេះចូរជាចីពរទៅ!"។

ធម៌សម្រាប់អធិដ្ឋាន; ធម៌អស្ចារ្យដែលកើតអំពីអធិដ្ឋាន (អធិដ្ឋានបារមី)។

បារមីដែលកើតអំពីអធិដ្ឋានឱ្យឃើញជាក់ស្ដែងតាមហេតុពិត។

អធិដ្ឋានឱ្យកើតបានជាសីល។

សីលដែលកើតដោយអធិដ្ឋាន (មិនមែនកើតដោយសមាទាន)។