វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អធិបតី

នាម· noun [អៈ-ធិ-ប៉ៈ-ដី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-ធិ-ប៉ៈ-ដី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកដែលជាធំ, ជាម្ចាស់លើគេ, ជាប្រមុខ, ជាប្រធាន, ឥស្សរជន, ចៅហ្វាយ, ចាងហ្វាង :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

អ្នកដែលជាធំ, ជាម្ចាស់លើគេ, ជាប្រមុខ, ជាប្រធាន, ឥស្សរជន, ចៅហ្វាយ, ចាងហ្វាង :

ឧទាហរណ៍

“អធិបតីនៃសេនាបតី, អធិបតីសាលារៀន, អធិបតីសមាគម។”

២

អធិបតីបន្ទាប់, ចាងហ្វាងរង។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ, បា. —បតិ)

បន្តរៀនទៀត