វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អនង្គណ

គុណនាម, នាម· adjective, noun [អៈ-ណ័ង-គៈ-នៈ] ឬ [អៈ-ណ័ង-គន់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective, noun · [អៈ-ណ័ង-គៈ-នៈ] ឬ [អៈ-ណ័ង-គន់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលឥតកិលេស; អ្នកដែលឥតកិលេស (អរហន្ត) ; ដែលឥតសៅហ្មង; អ្នកបរិសុទ្ធ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ដែលឥតកិលេស; អ្នកដែលឥតកិលេស (អរហន្ត) ; ដែលឥតសៅហ្មង; អ្នកបរិសុទ្ធ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ថា ព្រះពុទ្ធអរហន្ត ជាអនង្គណ លើសលន់កន្លង ទាំងជាស្រែបុណ្យ នៃអស់ជនផង ព្រោះក្ដីសៅហ្មង ប្រាសចេញអស់ហើយ។ នរណាបានទាន់ ពុទ្ធារហន្ត តែងបានសុខស្បើយ ជួនបានសម្រេច មគ្គផលកន្តើយ អាចឆ្លងដល់ត្រើយ គឺនិញ្វនហោង។”

២

ភាពឬភាវៈជាអ្នកឥតកិលេស, ឥតសៅហ្មង។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < អន៑ "មិនមាន, ពុំ, ឥត" + អង្គណ "ទួល; កិលេស"; សំ. អន៑ + អង្គន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់