វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនន្តកាល
នាម· noun [អៈ-ណន់-តៈ-កាល]
Learner aid: noun · [អៈ-ណន់-តៈ-កាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលដ៏យូរ កាលដែលមិនមានទីបំផុត អនន្តភាព។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អនន្តភាព
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាលដ៏យូរ កាលដែលមិនមានទីបំផុត អនន្តភាព។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់