វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនាមយ
នាម· noun [អៈ-ណា-មៈ-យៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-ណា-មៈ-យៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរមិនមានរោគឬឥតជំងឺ, សេចក្ដីសុខសប្បាយខ្លួន, ដំណើរជាខ្លួន។
Learner aid: noun · [អៈ-ណា-មៈ-យៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរមិនមានរោគឬឥតជំងឺ, សេចក្ដីសុខសប្បាយខ្លួន, ដំណើរជាខ្លួន។
ដំណើរមិនមានរោគឬឥតជំងឺ, សេចក្ដីសុខសប្បាយខ្លួន, ដំណើរជាខ្លួន។
ក្រុមបំបាត់រោគ, ក្រុមសុខាភិបាល។
មន្ទីរព្យាបាលរោគ។
ទីដែលនៅជាសុខឥតនាំបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺ។
ភាវៈនៅជាសុខឥតរោគាព្យាធិ។
(ម.ព. អនាមយដ្ឋាន)។
(ព.ផ្ទ. អាមយឬអាម័យ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. < អន៑ "មិន, ពុំ, ឥត" + អាមយ "រោគ, ជំងឺ, ដំណើរមិនសុខសប្បាយកាយ")