វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អនាមយ

នាម· noun [អៈ-ណា-មៈ-យៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-ណា-មៈ-យៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដំណើរមិនមានរោគឬឥតជំងឺ, សេចក្ដីសុខសប្បាយខ្លួន, ដំណើរជាខ្លួន។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អនាមយ—អនាម័យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ដំណើរមិនមានរោគឬឥតជំងឺ, សេចក្ដីសុខសប្បាយខ្លួន, ដំណើរជាខ្លួន។

២

ក្រុមបំបាត់រោគ, ក្រុមសុខាភិបាល។

៣

មន្ទីរព្យាបាលរោគ។

៤

ទីដែលនៅជាសុខឥតនាំបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺ។

៥

ភាវៈនៅជាសុខឥតរោគាព្យាធិ។

៦

(ម.ព. អនាមយដ្ឋាន)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. អាមយឬអាម័យ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. < អន៑ "មិន, ពុំ, ឥត" + អាមយ "រោគ, ជំងឺ, ដំណើរមិនសុខសប្បាយកាយ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់