វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនាល័យ
នាម· noun [អៈ-ណា-ឡៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-ណា-ឡៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរឥតលំនៅ; អ្នកដែលឥតលំនៅ, ឥតផ្ទះ, ឥតអាល័យ; ដំណើរអស់បំណង, អស់អាល័យ, អស់សេចក្ដីប្រាថ្នា; ព្រះនិញ្វន។
