វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនិស្សយមុត្តក
នាម· noun [អៈ-និស-សៈ-យ៉ៈ-មុត-តៈ-កៈ]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-និស-សៈ-យ៉ៈ-មុត-តៈ-កៈ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលមិនទាន់រួចផុតអំពីនិស្ស័យ គឺអ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុកឬក្នុងអំណាចគេទូន្មានប្រៀនប្រដៅស្ដីថា :
