វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ត្រោក
គុណកិរិយា· adverb [អន់-ត្រោក]
Learner aid: adverb · [អន់-ត្រោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តត្រោកឥតឈប់; រខោកចុះរខោកឡើង; ដែលដើរដោយអាការៈសោកប៉ត្រោក :
Learner aid: adverb · [អន់-ត្រោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តត្រោកឥតឈប់; រខោកចុះរខោកឡើង; ដែលដើរដោយអាការៈសោកប៉ត្រោក :
តត្រោកឥតឈប់; រខោកចុះរខោកឡើង; ដែលដើរដោយអាការៈសោកប៉ត្រោក :
“ដើរអន្ត្រោក, ស្ពាយសម្ពាយអន្ត្រោកចុះអន្ត្រោកឡើង។”