វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ទោក
នាម· noun [អន់-ទោក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អន់-ទោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
នេសាទុបករណ៍មួយប្រភេទមានដង ខ្សែ និងគន្លឹះ សម្រាប់ឱ្យថ្លោះបាន :
Learner aid: noun · [អន់-ទោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
នេសាទុបករណ៍មួយប្រភេទមានដង ខ្សែ និងគន្លឹះ សម្រាប់ឱ្យថ្លោះបាន :
នេសាទុបករណ៍មួយប្រភេទមានដង ខ្សែ និងគន្លឹះ សម្រាប់ឱ្យថ្លោះបាន :
“អន្ទោកសំពោច, អន្ទោកស្វា។”
ប្រដាប់មានដងមានខ្សែ សម្រាប់ជាន់ក្រឡឹងឈើជាដើមម្នាក់ឯងបាន :
“អន្ទោកក្រឡឹង។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អន្ទុក "ទន្លីង")