វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ន
នាម· noun [អ័ន-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អ័ន-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
របស់ដែលត្រូវស៊ី (គ្រឿងស៊ីមានបាយជាដើម)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អន្ន—
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៨ ន័យនិយមន័យ
១
របស់ដែលត្រូវស៊ី (គ្រឿងស៊ីមានបាយជាដើម)។
២
របស់ដែលត្រូវស៊ីមុន។
៣
របស់ដែលត្រូវស៊ីមុននិងរបស់ដែលត្រូវស៊ីក្រោយ។
៤
ពេលបាយ។
៥
កិច្ចបរិភោគអាហារ។
៦
ការឱ្យបាយចំណី (ដល់បដិគ្គាហកឬបដិគ្គាហិកា)។
៧
គ្រឿងស៊ីនិងគ្រឿងផឹក, បាយទឹក។ល។
៨
របស់ដែលត្រូវស៊ីក្រោយ។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(វេវ. ភត្តកាល)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. < អទ ឬ អទ៑ "ស៊ី" + ត < ន្ន, លុប ទ ឬ ទ៑ ចោល)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់