វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អន្លង់

នាម· noun [អន់-លង់]

Learner aid: noun · [អន់-លង់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឧទកដ្ឋានដែលមានជម្រៅអាចឱ្យលង់បាន គឺទីដក់ទឹកត្រង់ដែលជ្រៅជាងគេ ក្នុងទន្លេ, បឹង, ស្ទឹងជាដើម :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

ឧទកដ្ឋានដែលមានជម្រៅអាចឱ្យលង់បាន គឺទីដក់ទឹកត្រង់ដែលជ្រៅជាងគេ ក្នុងទន្លេ, បឹង, ស្ទឹងជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“លិចទូកក្នុងបឹងចំត្រង់អន្លង់។”

២

(ព.ពុ.) និយាយដោយពាក្យប្រៀបមាន ៤យ៉ាងគឺ អន្លង់កាម, អន្លង់ភព, អន្លង់ទិដ្ឋិ, អន្លង់អវិជ្ជា (ព.ពុ.)។

៣

ធ្លាក់ក្នុងសេចក្ដីវិនាស។

៤

(ព.ប្រ.) កាមដែលទុកដូចជាអន្លង់ (ព្រោះអាចញ៉ាំងសត្វលោកឱ្យលិចលង់បាន)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ឱឃ ផង)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់