វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អបចាយន

នាម· noun [អៈ-ប៉ៈ-ចា-យ៉ៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-ប៉ៈ-ចា-យ៉ៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីគោរព, កោតក្រែង; ការបូជា, ការធ្វើសក្ការៈ; ការគោរពចំពោះបុគ្គលដែលគួរគោរព :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អបចាយនៈអបចាយន–
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

សេចក្ដីគោរព, កោតក្រែង; ការបូជា, ការធ្វើសក្ការៈ; ការគោរពចំពោះបុគ្គលដែលគួរគោរព :

ឧទាហរណ៍

“បុត្រធីតាត្រូវមានអបចាយនៈចំពោះមាតាបិតានិងត្រកូលរៀមច្បង។”

២

ការគោរពកោតក្រែងចំពោះបុគ្គលជារៀមច្បងក្នុងត្រកូល (ក្នុងបាលីច្រើនប្រើជា កុលេជេដ្ឋាបចាយន)។

៣

ការធ្វើអបចាយនៈ។

៤

ច្បាប់ប្រាប់សេចក្ដីគោរពកោតក្រែង។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អបចាយន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់