វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អបរកាល
នាម· noun [អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-កាល]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-កាល] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលជាខាងក្រោយ, ពេលក្រោយ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
កាលជាខាងក្រោយ, ពេលក្រោយ។
២
(ព.វ.) ឈ្មោះកាលមួយយ៉ាងប្រើក្នុងវេយ្យាករណ៍បាលីនិងសំស្ក្រឹតមានតួនាទីបច្ច័យជាគ្រឿងសម្គាល់ កំណត់ឱ្យប្រែខាងក្រោយកិរិយាអាខ្យាតមិនចេញសម្ដីថា "ហើយ"។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់