វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អបលោភ
គុណនាម, នាម· adjective, noun [អៈ-ប៉ៈ-លោប]
Learner aid: adjective, noun · [អៈ-ប៉ៈ-លោប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឥតលោភ; អ្នកដែលឥតលោភ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អបលោភា
Learner aid: adjective, noun · [អៈ-ប៉ៈ-លោប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឥតលោភ; អ្នកដែលឥតលោភ :
ដែលឥតលោភ; អ្នកដែលឥតលោភ :
“មនុស្សអបលោភ; មនុស្សនោះជាអបលោភ។”
(បើស្ត្រីជា អបលោភា)។