វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អបោគណ្ឌ
គុណនាម· adjective [អៈ-ប៉ោ-គ័ន]
Learner aid: adjective · [អៈ-ប៉ោ-គ័ន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន (កម្លាច) :
Learner aid: adjective · [អៈ-ប៉ោ-គ័ន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន (កម្លាច) :
ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន (កម្លាច) :
“មនុស្សអបោគណ្ឌ។”
អ្នកដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; មនុស្សកម្លាចកូនក្មេង :
“(ព.កា.) មនុស្សអបោគណ្ឌ ច្រើនតែភ័ន្តវល់គំនិត ព្រោះគ្នាមានចរិត មិនដិតដល់ខ្វល់ម្ដងៗ។”