វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្ភក្ខាន—
[អ័ប-ភ័ក-ខា-ណៈ—]
Learner aid: [អ័ប-ភ័ក-ខា-ណៈ—]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ម.ព. អព្ភក្ខាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
Learner aid: [អ័ប-ភ័ក-ខា-ណៈ—]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ម.ព. អព្ភក្ខាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អព្ភក្ខាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
សម្ដីបង្កាច់, ពាក្យកាច់មួល។
(ម.ព. អព្ភក្ខានកថា)។
(ម.ព. អព្ភក្ខានកថា)។
(ម.ព. អព្ភក្ខានកថា)។
(ម.ព. អព្ភក្ខានវាទី)។
អ្នកដែលហៃឬប៉ិនខាងការនិយាយបង្កាច់។
(បើស្ត្រីជា អព្ភក្ខានវាទិនី)។