វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អភិជ្ឈា

នាម· noun [អៈ-ភិច-ឈា]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អៈ-ភិច-ឈា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គំនិតសម្លឹងរំពៃរកទំនងឱ្យបានទ្រព្យអ្នកដទៃមកជារបស់ខ្លួន; ការចង់បានហួសហេតុហួសទំនង; តណ្ហា; អភិលាស :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

គំនិតសម្លឹងរំពៃរកទំនងឱ្យបានទ្រព្យអ្នកដទៃមកជារបស់ខ្លួន; ការចង់បានហួសហេតុហួសទំនង; តណ្ហា; អភិលាស :

ឧទាហរណ៍

“អភិជ្ឈាជាទុច្ចរិតមួយខាងផ្លូវចិត្ត រាប់ចូលជាមនោទុច្ចរិតមួយក្នុងមនោទុច្ចរិត៣យ៉ាង។”

២

កិលេសជាតដែលរួបរឹតនាមកាយ, រូបកាយឱ្យជាប់នៅក្នុងអារម្មណ៍កាមគុណ។

៣

ដែលត្រូវអភិជ្ឈាគ្របសង្កត់ឬជិះជាន់ស៊ប់ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ថា រីជនចិត្តស្លូត អភិជ្ឈាភិភូត បែរជាកាចល្មោភ ឥតអៀនឥតខ្មាស ព្រោះតែក្ដីលោភ នាំឱ្យក្រសោប ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។ ទោះគេហិនហោច ឈឺចិត្តផ្សាខ្លោច ក៏ដោយឥតស្ងួន កៀរយកប្រយោជន៍ ឱ្យតែបានខ្លួន កាចល្មោភផ្ទួនៗ ឥតក្ដីអៀនខ្មាស។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ឥត្ថី. អភិជ្ឈាភិភូតា)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. អភិធ្យា)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់