វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិនេស្ក្រម៍
នាម· noun [អៈ-ភិ-នេស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-ភិ-នេស] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលលះទ្រព្យសម្បត្តិហើយចេញទៅប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ ឬអ្នកចេញបួស, បព្វជិត :
