វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អភិសោធន៍

នាម· noun [អៈ-ភិ-សោត]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អៈ-ភិ-សោត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការជម្រះ, ការលាង, ការសម្អាត ដោយក្រៃលែង; ការសម្រេចសេចក្ដីដាច់ស្រេច; ការផ្ទៀងសម្រេច :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“បានធ្វើអភិសោធន៍រួចហើយ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. សោធន ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. អភិសោធន; សំ. អភិឝោធន)

បន្តរៀនទៀត