វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អមោក្ស

នាម· noun [អៈ-ម៉ោក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-ម៉ោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកដែលស្ទុះពុំរួចឬគេមិនផុតពីកណ្ដាប់ដៃគេ; អ្នកដែលជាប់ទោសឃុំខាំងអស់មួយជីវិត។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អមោក្សា
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

អ្នកដែលស្ទុះពុំរួចឬគេមិនផុតពីកណ្ដាប់ដៃគេ; អ្នកដែលជាប់ទោសឃុំខាំងអស់មួយជីវិត។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អមោក្សា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. អមោក្ខ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់