វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមោក្ស
នាម· noun [អៈ-ម៉ោក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-ម៉ោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលស្ទុះពុំរួចឬគេមិនផុតពីកណ្ដាប់ដៃគេ; អ្នកដែលជាប់ទោសឃុំខាំងអស់មួយជីវិត។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អមោក្សា
