វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អលង្ក្រឹត
នាម· noun [អៈ-ឡ័ង-ក្រិត](ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សំ. អលំក្ឫត, º > ង, ឫ > រឹ = អលង្ក្រឹត)
Learner aid: noun · [អៈ-ឡ័ង-ក្រិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ដូចគ្នានឹង អលង្កត ដែរ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ដូចគ្នានឹង អលង្កត ដែរ) :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) ថា ពួកទេពនិករអមរមេឃ រែងត្រេកសប្បាយកាយវិចិត្រ រូបរាងឆើតឆាយអលង្ក្រឹត ឥតមានធ្វើស្រែចម្ការឡើយ។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សំ. អលំក្ឫត, º > ង, ឫ > រឹ = អលង្ក្រឹត)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សំ. អលំក្ឫត, º > ង, ឫ > រឹ = អលង្ក្រឹត)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់